ΣΥΝΟΨΗ

 

Το «Έντεκα ποιήματα για τη Λεονόρα και ένα γράμμα» είναι ένα ποιητικό βιβλίο που συνομιλεί άμεσα με το εικαστικό σύμπαν της Λεονόρας Κάρρινγκτον, αντλώντας τους τίτλους των έντεκα ποιημάτων του από ομότιτλα ζωγραφικά της έργα. Κάθε ποίημα λειτουργεί ως μια ποιητική μετάφραση της εικόνας σε λόγο, όχι περιγραφικά αλλά ονειρικά και συμβολικά, ακολουθώντας τη λογική του υπερρεαλισμού.

​

Η Λεονώρα δεν είναι μόνο η ζωγράφος-αναφορά, αλλά και μια μυθική, αλχημική μορφή: γυναίκα, μάγισσα, δημιουργός, ον σε διαρκή μετάβαση. Τα ποιήματα κινούνται σε χώρους ονείρου, μεταμόρφωσης και τελετουργίας, όπου ανθρώπινα και ζωικά σώματα συγχέονται, ο χρόνος διαστέλλεται και η πραγματικότητα διαρρηγνύεται. Το βλέμμα της ποιήτριας δεν ερμηνεύει τα έργα της Κάρρινγκτον, αλλά τα κατοικεί, τα διασχίζει και τα επανεγγράφει μέσα από τη γλώσσα.

​

Ο υπερρεαλιστικός κόσμος της ζωγράφου —γεμάτος άλογα, θηλυκές μορφές, κλειστά δωμάτια, μαγικές πρακτικές και υπόγειες μυθολογίες— γίνεται αφορμή για έναν στοχασμό πάνω στη γυναικεία ταυτότητα, την ελευθερία, τη μνήμη και την εσωτερική εξορία. Τα ποιήματα συγκροτούν έναν κύκλο, όπου η εικόνα μετατρέπεται σε εμπειρία και η τέχνη σε μέσο αυτογνωσίας.